Harley History: Sidevalve models.

In 1929 Introduceerde Harley-Davidson zijn eerste in grote aantallen gebouwde zijklep model. De kopzijklep modellen die ze vanaf de oprichting van de fabriek in 1903 gebouwd hadden voldeden niet meer. Ze lekten nogal olie, waren mechanisch luidruchtig en het open klepbedienings mechaniek was door stof en vuil nogal aan slijtage onderhevig.
De grote concurrent Indian bouwde al langer succesvol zijklep motoren, zoals de Scout en de Chief, en Harley kon dus niet achter blijven.

Het eerste zijklep model dat Harley bouwde was het "sport" model, een 2 cylinder boxer van 600 cc. Het model verscheen in 1919 op de markt, maar was geen groot succes en verdween in 1923 weer van het programma. Daarna volgden 1 cylinder modellen, in 350 cc en 500 cc, vanaf 1926, als goedkope varianten van de beroemde "peashooter" racers. In 1929 verscheen het 750 cc "D" model, bekend om zijn naast de voorste cylinder gemonteerde dynamo, een model wat nu om die reden ook wel de 3 cylinder Harley genoemd wordt. In 1930 verscheen het "VL" model, met 1200 cc cylinderinhoud. Dit model kende in eerste instantie een aantal ontwerpfouten, die de reputatie van het merk geen goed deden, maar de fabriek had deze fouten er al gauw uitgehaald. Later verscheen er ook een nog 1300 cc versie, de "VLH" .

In 1932 werd het "D" model opgevolgd door het "R" model, dat de dynamo op de gebruikelijke plaats voor op het motorblok had.

5 jaar later, in 1937, werden zowel de 750 cc versie als de 1200 cc versie vervangen door de modellen "W" en "U". De grootste verbetering was het aanpassen van het smeersysteem, dat tot dat moment volgens het "total loss" principe werkte. Daarbij werd datgene van de olie dat niet verbruikt was, nadat het zijn smerende werking had gedaan, niet naar de tank teruggevoerd, maar gewoon op straat geloosd. Bij de 1937 modellen werd de retour- oliepomp geïntroduceerd, zodat de olie teruggevoerd kon worden naar de olietank, de z.g. recirculatie smering.
Deze modellen waren bijzonder degelijk, wat wel blijkt uit het feit dat het motorblok van het 750 cc model in productie bleef tot 1973, toen de productie van de Servicar gestaakt werd.

Voor het 1200 cc model kwam het einde in 1948, toen het niet meer kon wederijveren met de kopklep modellen van concurrerende merken, en de kopklep modellen van Harley zelf.
Het 750 cc model "W", waarvan er in de oorlog ongeveer 90.000 voor diverse legers gemaakt werden, de "WLA" en "WLC", en dat in Nederland bekend staat als de "Liberator", bleef in productie tot 1952. Nog steeds rijden er wereldwijd veel van deze motoren rond.

Het werd opgevolgd door het model "K", om de strijd aan te gaan met de Engelse merken. Deze motor was voorzien van een handkoppeling en voetschakeling met een 4 versnellingsbak en telescoop vering aan voor- en achterzijde. Dit model was echter zo zwaar geworden dat het motorvermogen te laag was om tot redelijke prestaties te komen. In 1954 werd het dan ook opgevolgd door het 900 cc "KH" model, dat wat beter presteerde, maar nog steeds geen partij kon bieden aan de kopklep motoren die de concurrentie maakte.

In 1957 verscheen de "Sportster", met een 900 cc kopklep blok, en hiermee was, met uitzondering van de servicar, die hoofdzakelijk door politiekorpsen gebruikt werd, de zijklep historie van Harley-Davidson ten einde.

1929 model D.

1938 model U.

1956 model KH.